Prolog.

" (...) Odwróciłam się do niego plecami. Brama cmentarna była bliżej niż się spodziewałam. Pod wpływem impulsu, a może wcześniej podjęłam decyzję, pchnęłam ją. Otworzyła się z okropnym skrzypieniem. Słyszałam jak zatrzymał się kilka kroków za mną i krzyknął zaskoczony. Oh tak. Sceneria jak z horroru. Na starym cmentarzysku bohaterowie zawsze ginęli.
Po plecach przeszły mnie ciarki kiedy znów rozległo się skrzypienie bramy. Pośpiesznie ruszyłam naprzód.
 -Nie sądzę, że to dobry pomysł. -nie wiadomo skąd zjawił się za moimi plecami.
 -Nikt nie karze ci iść za mną. -odpowiedziałam chłodno.
 -To zbyt straszne miejsce dla dziewczyny. Powinnaś krzyczeć i tulić się do mnie. -zaśmiał się cicho. Poczułam gorycz. Przecież właśnie takie miejsca są moje. Drogi, których nikt nie wybierze bo jest zbyt ciemno.
Nadgarstek zapiekł mnie od wiatru. Syknęłam cicho i zasłoniłam go dłonią.
 -Juliet.. -dotknął palcami moich pleców. Przyśpieszyłam. -Zimno ci? -nie miałam zamiaru mu odpowiedzieć. Przeszkadzała mi sama jego obecność, co tu mówić o rozmowie.
Podszedł bliżej i przejechał dłońmi z moich ramion w dół. Odwróciłam się wściekła.
 -Czego jeszcze ode mnie chcesz?! -jego odpowiedź zagłuszył wiatr.
 -Co wy tu robicie?! -spojrzałam ponad jego ramieniem. Na ścieżce stał grabarz. Taki prawdziwy. Z brodą, zabłoconym ubraniem i zardzewiałą łopatą. -Chuligani! Ja wam pokażę jak się kończy włażenie na mój cmentarz po nocy! -ruszył na nas kulawym krokiem. Byłam zafascynowana tym, że tacy ludzie naprawdę istnieją.
Poczułam coś chłodnego dotykającego mojej dłoni.
 -Powinniśmy biec. -usłyszałam cichy, rozbawiony szept w uchu. Zimna dłoń jak kleszcze zacisnęła się na moich palcach.
Uwolniłam się z niechcianego uścisku i rozpędziłam się. Słyszałam jak się śmieje, lubi skoki adrenaliny.
Lawirowaliśmy między grobami, krzyki grabarza już dawno ucichły. Wiatr rozwiał moje włosy. Uśmiechnęłam się kiedy zobaczyłam bramę z czarnego żelaza. Zrównał się ze mną, szczerzył zęby.
Byliśmy krok od bramy kiedy zobaczyliśmy koguty. Musnął moją dłoń ale się wyrwałam. Spojrzał na mnie wilkiem. Policjant kazał nam wyjść na zewnątrz.
 -To twoja wina. -syknęłam i pchnęłam bramę. (...) "



mam nadzieję, że jest trochę jaśniej:) 
~Dragonfly xx.